Παρασκευή, 20 Μαΐου 2016

ΚΡΥΣΤΑΛΛΟΙ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ - Νέα Ακρόπολη

«Οι ενέργειες της φύσης είναι οι θεραπευτές των ασθενειών» -Ιπποκράτης-

«Ο θεραπευτής είναι βοηθός της φύσης». -Γαληνός-




Η έντονη ζωή που ζούμε, οι συνθήκες καθημερινού στρες ποικίλης αιτιολογίας, οι ψυχοσωματικές αλληλεπιδράσεις και η ανεπάρκεια της προοδευτικής, σύγχρονης επιστήμης να αντιμετωπίσει ουσιαστικά και ολιστικά τις παθήσεις  της εποχής, οδηγούν στην αναζήτηση νέων τρόπων θεραπείας. Η έρευνα σε αυτόν τον τομέα, μας οδηγεί πίσω, σε θεραπείες που μοιάζουν καινούριες, αλλά οι ρίζες τους φθάνουν στα βάθη των χρόνων, στις παραδοσιακές ή απόκρυφες θεραπείες αρχαίων λαών, των οποίων τα απομεινάρια υπάρχουν μέχρι σήμερα σε κάποιους λαούς.

Ο άνθρωπος αποτελεί ένα αναπόσπαστο κομμάτι της φύσης. Μόνο αντιλαμβανόμενοι το περιβάλλον, τη φύση, τον πλανήτη μας και ό,τι σε αυτόν κατοικεί, αλλά και το ηλιακό μας σύστημα και την έννοια του  Σύμπαντος σαν μια ολότητα, μπορούμε να κατανοήσουμε τη μεταξύ μας δυναμική σχέση και αλληλεπίδραση.

Τα ζώα, τα φυτά, τα ορυκτά, έχουν τον δικό τους δρόμο εξέλιξης και η παράλληλη παρουσία τους στον πλανήτη  βοηθά την ανθρωπότητα να εξελιχθεί μέσα από την έρευνα και παρατήρηση, τη βαθιά μελέτη και τις εμπειρίες που μπορούμε να αποκομίσουμε ερχόμενοι σε επαφή με τη φύση. Φαινομενικά είναι εύκολο να διακρίνει κάποιος μια πέτρα από ένα πετράδι, όμως η διάκριση μεταξύ διαφορετικών κατηγοριών ακατέργαστων πετρωμάτων, ημιπολύτιμων και πολύτιμων λίθων και των κρυσταλλικών τους δομών απαιτεί αρκετά εξειδικευμένη γνώση. Ακόμα πιο εντυπωσιακό μοιάζει το να μπορεί να διακρίνει κάποιος μέσω της όρασης, αφής και  διαίσθησης, τις ιδιότητες των κρυστάλλων και πώς μπορούν να δράσουν θεραπευτικά στον άνθρωπο και να τον βοηθήσουν να βρει το δρόμο αυτοβελτίωσης, βαδίζοντας  προς την αναζήτηση του εσωτερικού εαυτού.


Ακολουθώντας φυσικά, γεωλογικά φαινόμενα, διαβαθμίσεις πιέσεων, θερμοκρασίας και χημικές διεργασίες (π.χ. οξειδώσεις, θειώσεις) πραγματοποιείται η διαδικασία της κρυστάλλωσης. Καθ’ όλη την διάρκειά της, η θερμοκρασία και η πίεση διατηρούνται σταθερές. Ο κρύσταλλος που δημιουργείται αποκτά τη δική του ιδιοσυχνότητα δόνησης ανάλογα με τη φύση του υλικού από το οποίο προήλθε. Αυτό είναι και το κλειδί στη χρήση τους για θεραπευτικούς σκοπούς. Η κατάλληλη τοποθέτηση σε συγκεκριμένα ενεργειακά κέντρα (τσάκρα) μπορεί να συντονίσει και να διεγείρει ή να καταστείλει κάποιο κέντρο, με αλλεπάλληλες επιδράσεις στα όργανα που σχετίζονται με αυτό, αλλά και να επιδράσει στην ψυχική και νοητική σφαίρα, οδηγώντας στην επανάκτηση της αρμονικής ισορροπίας και μια σταδιακή πορεία εξέλιξης του ατόμου, καθώς μαθαίνει να ακούει και να ακολουθεί την εσωτερική του φωνή.

Οι κρύσταλλοι μπορούν να βελτιώσουν την κατάσταση υγείας με διάφορους τρόπους. Σε  μια συνεδρία κρυσταλλοθεραπείας ο θεραπευτής συνδυάζει τη γνώση με τη διαίσθηση, δημιουργεί το κατάλληλο περιβάλλον και ατμόσφαιρα, στη συνέχεια τοποθετούνται οι κατάλληλοι κρύσταλλοι, σε καθορισμένες θέσεις και σχηματισμούς, γύρω και επάνω στο σώμα, χρησιμοποιώντας το κατάλληλο μέγεθος και σχήμα κοπής, ανάλογα με τις διαταραχές που θέλουμε να θεραπεύσουμε,  αντιμετωπίζοντας το άτομο ολιστικά.

Η συχνότερη χρήση των κρυστάλλων, αν και γίνεται ασυνείδητα τις περισσότερες φορές, είναι να φορεθούν σαν κόσμημα. Μπορούν να επιλεχθούν οι κατάλληλοι κρύσταλλοι για τόνωση, ενδυνάμωση και ενίσχυση σαν μια επαναφορτιζόμενη φυσική μπαταρία. Ή να φορεθούν σαν φυλαχτό, παίζοντας ρόλο ενεργειακής ασπίδας, προστατεύοντας από αρνητικές επιδράσεις. Μπορούν να ενεργοποιήσουν, να φορτίσουν θετικά ή να αποφορτίσουν κάποια σημεία του χώρου όπου ζούμε, ανάλογα με το χώρο, τη λειτουργία του, αλλά και αυτούς που διαμένουν ή εργάζονται σ’ αυτόν. Βοηθούν την ανάπτυξη φυτών, τη διατήρηση της υγείας και προστασία από ασθένειες σε μικρά παιδιά και ζώα, όταν τοποθετούνται κοντά τους ή επάνω τους.

Η τοποθέτηση κάτω από το μαξιλάρι ενός φορτισμένου κρυστάλλου μπορεί να προστατέψει ή και να καθοδηγήσει κάποιον στον αστρικό κόσμο του ονείρου. Επίσης, ορισμένοι κρύσταλλοι προστατεύουν και διευκολύνουν την ύπνωση, το αστρικό ταξίδι ή την προσπάθεια αναδρομής, αλλά έχουν και την ιδιότητα να καθοδηγούν το υποκείμενο σε μια βαθύτερη σφαίρα συνειδητότητας και επίγνωσης, διευκολύνοντας την επαφή με τον εσωτερικό εαυτό όταν το άτομο είναι συνειδησιακά έτοιμο και ώριμο για αυτό.


Κατά τον Μεσαίωνα υπήρχαν μάντεις κρυσταλλοσκόποι, που χρησιμοποιούσαν κρυστάλλινες σφαίρες ή καθρέφτες από βήρυλλο ή κρύσταλλο χαλαζία. Ο Παράκελσος χρησιμοποιεί για πρώτη φορά τη λέξη ελιξήριο «λίθος της γνώσης». Το ελιξίριο αποτελεί εκχύλισμα ή διάλυμα ουσιών φυτικής, ζωικής ή ορυκτής προέλευσης μέσα σε νερό ή αλκοόλ ή οξύ. Αφού καθαριστεί και φορτιστεί κατάλληλα ο κρύσταλλος τοποθετείται για λίγες ώρες σε απεσταγμένο νερό ή αλκοόλ,  έπειτα απομακρύνεται και μπορεί το ελιξίριο να δυναμοποιηθεί με διαδοχικές αραιώσεις.

Κάτι αντίστοιχο   γίνεται και στην Ομοιοπαθητική για την παρασκευή θεραπευτικών σκευασμάτων από στοιχεία ορυκτών πετρωμάτων ή μετάλλων. Αντίστοιχα και με τα ανθοϊάματα ή τα αιθέρια έλαια, ένα ελιξίριο μπορεί να χορηγηθεί διαλυμένο σε ρόφημα ή σε επαφή με το δέρμα με λουτρά.


Οι ιδιότητες των κρυστάλλων ήταν γνωστές στους ανθρώπους σε χρόνους αρχαίους, σε πολιτισμούς που καταστράφηκαν ολοσχερώς και μαζί με άλλες απόκρυφες γνώσεις κατάφεραν να μη χαθούν και να μεταβιβαστούν σαν πυρήνας σοφίας στους επόμενους λαμπαδηφόρους της ιερής φλόγας, ανεξάρτητα από χρώματα, θρησκείες, γεωγραφικά μήκη και πλάτη. Υπάρχουν εντυπωσιακά παραδείγματα της κοινής χρήσης ορισμένων πετραδιών και μετάλλων σε διάφορους απομακρυσμένους πολιτισμούς. Τόσο στην Κίνα όσο και στην Ελλάδα, ο σιδηροπυρίτης χρησιμοποιείτο για προστασία από ερπετά. Τα πολυτιμότερα πετράδια κοσμούν από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, στέμματα, ενδύματα, σκήπτρα ιερέων και βασιλέων. Θα ήταν επιπόλαιο να δεχθούμε ότι γίνονταν απλά για λόγους αισθητικής ή επιβολής πλούτου, ή στην ακολουθία ενός καθαρά τυπικού τελετουργικού, όπως γίνεται στις μέρες μας.     



Υπάρχουν αναφορές σε Αρχαία Κείμενα για την καταστροφή της Λεμουρίας ή Μου, όπως ένα κείμενο από τα Αρχεία της Λάσα, το οποίο ανακάλυψε ο Σλήμαν στο Θιβέτ. Επίσης έχουν καταγραφεί  εμπειρίες και πληροφορίες από άτομα με ψυχικές δυνάμεις, που σε αναδρομές περιγράφουν εικόνες και βιώματα από την Λεμουρία, αλλά και  την Ατλαντίδα. Ο εξερευνητής Τζωρτζ Χαντ Γουίλιαμσον, με το ψευδώνυμο αδελφός Φίλιπ, στο βιβλίο του “Secret of the Andes”, περιγράφει τον «Ναό του Θεϊκού Φωτός» της Μου, όπου κρεμόταν ο Χρυσός δίσκος του Ήλιου και μπροστά του σε ένα μονολιθικό βωμό έλαμπε το αιώνιο Λευκό φως της κρυσταλλικής Φλόγας. Είχε τη δύναμη, σε συνδυασμό με ένα πολύπλοκο σύστημα κατόπτρων από ατόφιο χρυσάφι και κρυσταλλικών φακών, να θεραπεύει όποιον έμπαινε στον ναό.  

Ο Έντγκαρ Κέυση σε κάποιες υπαγορεύσεις αναφέρει τη χρήση κρυστάλλων ακόμα και για την πλοήγηση πλοίων και αεροσκαφών στην Ατλαντίδα. Στη θολωτή οροφή ενός κεντρικού ναού υπήρχε ένας κρύσταλλος, τις ενέργειες του οποίου γνώριζαν και χειρίζονταν μόνο οι μυημένοι Ονομαζόταν Τουαόι, Πέτρα της Φωτιάς, και αποτελούσε τον πυρήνα του ενεργειακού κέντρου της χώρας. Επίσης ο ψυχικός, θεραπευτής Φράνκ Χάλπερ, ιδρυτής του Ιδρύματος Μεταφυσικής της Αριζόνα, περιγράφει το Ναό της Θεραπείας στην Ατλαντίδα με μια κεντρική αίθουσα θεραπείας και πολλούς μικρούς ατομικούς χώρους θεραπείας με κατάλληλα φορτισμένους κρυστάλλους, αλλά και κράματα μετάλλων. Το φως διαπερνούσε ήπια και διαχέονταν στο χώρο σ’ ένα μεγαλείο χρωματισμών που σε συνδυασμό με τους κραδασμούς που εκπέμπονταν συντελούσε στη θεραπεία.

Σύμφωνα με τις πηγές που αναφέραμε, λίγο πριν επέλθει η καταστροφή, οι μυημένοι θέλησαν να διαφυλάξουν τις γνώσεις και την ιστορία του ανθρώπου, για να μεταβιβαστούν στους επόμενους πολιτισμούς που θα κατάφερναν να συνεχίσουν το μονοπάτι προς τη σοφία. Ως καταλληλότερους φορείς αυτών των γνώσεων επέλεξαν τους κρυστάλλους. Ένα πέπλο μυστηρίου εξακολουθεί να απλώνεται γύρω από την ύπαρξη δεκάδων κρυστάλλινων κρανίων, όπως κάποιο που είχε βρεθεί σε ανασκαφές ενός ναού των Μάγια. Περιγράφονται και έχουν καταγραφεί πολλές ιστορίες για την θεραπευτική τους δύναμη και πιστεύεται ότι οφείλονται στις πληροφορίες που είναι αποθηκευμένες στην κρυσταλλική τους δομή.

Ο Πάπυρος του Έμπερς (1500 πΧ), δίνει αρκετά στοιχεία για τη θεραπευτική χρήση των κρυστάλλων και των ορυκτών γενικότερα. Στο βιβλίο της Εξόδου περιγράφεται το περιστήθιο που φορούσε ο αρχιερέας, με 12 πέτρες, οι οποίες εξέπεμπαν ένα θείο φως και αργότερα ο Ιουδαίος Ιστορικός Ιώσηπος (37-95 πΧ) αναφέρει πως έπαψε να λάμπει το περιστήθιο όταν ο Θεός δυσαρεστήθηκε από τις παραβιάσεις του Νόμου. Ο Ανδρέας επίσκοπος Καισάρειας τον 5ο ή 10ο αιώνα, συσχετίζει με τους 12 Μαθητές του Ιησού το συμβολισμό των λίθων της Νέας Ιερουσαλήμ στην Αποκάλυψη του Ιωάννη.


Υπάρχουν συσχετισμοί πολύτιμων πετραδιών με τους Πλανήτες του Ηλιακού μας Συστήματος, τα 12 ζώδια του Ζωδιακού Κύκλου, αλλά και μέταλλα, αρώματα, και θεότητες που διοχέτευαν την ενέργειά τους μέσα από ορισμένα πετράδια και είχαν καλύτερη επίδραση συγκεκριμένες μέρες της εβδομάδας και παρατίθενται στο τέλος του κειμένου, όπως τους συλλέξαμε από το βιβλίο «Τα 3 Κέντρα του Μυστηρίου». Ανακαλύπτουμε επίσης κάποιες παραλλαγές σε σχέση με τις αντιστοιχίες πετρωμάτων και ζωδιακού κύκλου, σε διάφορους πολιτισμούς και εποχές , όπως στους Αιγύπτιους και Έλληνες, στο Βυζάντιο, στους Εβραίους, στους Αστρολόγους του Μεσαίωνα μέχρι τους σύγχρονους Αστρολόγους, όπως μπορεί να δει κάποιος στο βιβλίο «Ο Κόσμος των Πολύτιμων και Ημιπολύτιμων Λίθων».

Η μελέτη στο πεδίο αυτό έρευνας μπορεί να δώσει σημαντικότατες πληροφορίες, χωρίς να περιοριστεί μόνο στον τομέα της θεραπευτικής, όμως ο καλύτερος τρόπος να γνωρίσουμε πραγματικά τους κρυστάλλους είναι να έρθουμε σε επαφή μαζί τους, να διαλέξουμε κάποιον που μας έλκει περισσότερο, ακόμα και αν δεν ξέρουμε γιατί, και να αφεθούμε στα μηνύματα που μπορεί να μας δώσει. Οι κρύσταλλοι μπορεί να βοηθήσουν να ανοιχτεί μια ακόμη πόρτα προς το βασίλειο της φύσης και τελικά προς τον ίδιο μας τον Εαυτό που αποτελεί τον εσωτερικό μας Δάσκαλο.

Με τη χρήση των κρυστάλλων με σεβασμό προς τη φύση και κατανόηση των κρυφών της νόμων, μπορούμε να καθαρίσουμε από περιττά συναισθήματα και σκέψεις  και να αναγνωρίσουμε τα βαθύτερα και αληθινά συναισθήματά μας και τις πιο υψηλές σκέψεις μας και να καταφέρουμε, αναγνωρίζοντάς τα, να υπερνικήσουμε τα εμπόδια που εμείς οι ίδιοι έχουμε θέσει στον εαυτό μας. Ίσως τότε να καταφέρουμε να αντιληφθούμε το σιωπηλό τους τραγούδι, τη δόνηση την οποία εκπέμπουν, να συντονιστούμε μαζί της και να ανακαλύψουμε τη δική μας δόνηση και ιδιοσυχνότητα, σαν μια χορδή της άρπας του σύμπαντος, προσφέροντας το έργο και τη δράση μας, συμμετέχοντας σε μια ουράνια μελωδία στα χέρια του δημιουργού.


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΊΑ
  1. «Το Τραγούδι των Κρυστάλλων». Δημήτρης Κουτσούκης, Εκδόσεις Καστανιώτη.           
  2. «Κρύσταλλοι Διαλογισμός και Υγεία». Αντώνης Βαρσαμούδης, Εκδόσεις Κέδρος.
                 3.  «Ο Κόσμος των Πολύτιμων και Ημιπολύτιμων Λίθων». Rudolf Duda, Lubos Rejl.          Εκδόσεις Παπασωτηρίου.
  1. «Ορφέως, Λιθικά Κηρύγματα», «Σωκράτους και Διονυσίου, Περί Λίθων». Γεωργίου Ν. Γιαννάκη.
     Εκδόσεις Πανεπιστημίου Ιωανννίνων.


                 5.  «Τα 3 Κέντρα του Μυστηρίου». Γ. Α. Πλάνας. Εκδόσεις Νέα Ακρόπολη.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΜΑΣ